Kalendarium ochrony Puszczy Białowieskiej

1820 - Z woli cara Aleksandra I wydano rozkaz zabraniający najmniejszej
sprzedaży drewna z Puszczy Białowieskiej, aby nie płoszyć stukiem żubrów.
Cała Puszcza stała sie praktycznie rezerwatem ścisłym, zakaz zniesiono po
wielkich protestach w 1828 r.
1921 - Utworzono rezerwat na powierzchni ok. 5000 ha
1947 - Rezerwat przekształcono w Białowieski Park Narodowy
1975 - Minister leśnictwa podnosi wiek rębności drzew w Puszczy
1977 - Białowieski Park Narodowy zostaje uznany przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery..
1979 - Białowieski Park Narodowy zostaje uznany za Obiekt Dziedzictwa Światowego
1991 - Rada Naukowa Białowieskiego Parku Narodowego podejmuje uchwałę o wystąpieniu z wnioskiem o powiększeniu obszaru Parku na całą polską część Puszczy
1992/1993 - Bank Światowy finansuje projekt rezerwatu biosfery "Puszcza Białowieska", który nie przewiduje powiększenia parku narodowego sugerując, że "nie konserwacja lecz twórcza adaptacja stanowić powinna główne kierunki oddziaływań w Puszczy."
1993 - Dwoje dziennikarzy z Danii i z Anglii publikuje anglojęzyczny raport o wycinaniu drzew w Puszczy Białowieskiej.
1994 - Pracownia na rzecz Wszystkich Istot rozpoczyna największą przyrodniczą kampanię w obronie Puszczy Białowieskiej przywożąc pod sejm pień 300-letniego wyciętego dębu. Powstaje miesięcznik "Dzikie Życie", którego pierwsze numery i wydanie anglojęzyczne poświęcone są idei objęcia całej Puszczy parkiem narodowym. W Ameryce powstaje koalicja BISON, która organizuje w grudniu manifestacje pod polskimi ambasadami w wielu krajach. Białowiescy naukowcy opracowują społeczny projekt objęcia całej Puszczy parkiem narodowym. Powiększenia parku na cały obszar Puszczy domagają się w oświadczeniach: Państwowa Rada Ochrony Przyrody, Komitet Ochrony Przyrody PAN, Rada Ekologiczna przy Prezydencie RP. W listopadzie minister wydaje Decyzję Nr 23 w sprawie ochrony i zagospodarowania Puszczy Białowieskiej zawierającą "Zasady" postępowania w Puszczy Białowieskiej. Zasady te mówią o trzech obszarach w Puszczy, w których ma się prowadzić różną gospodarkę. Dla głównych gatunków lasotwórczych podniesiono też wiek rębny.
1995 - Aktywiści z 12 krajów przyjeżdżają do Warszawy i uczestniczą w manifestacjach i okupacji ministerstwa dla objęcia Puszczy parkiem narodowym. Sprawa Puszczy trafia na obrady Sejmu. Native Forest Network organizuje manifestację pod polską ambasadą w Londynie. W grudniu w Białowieży zawiązuje się Towarzystwo Ochrony Puszczy Białowieskiej.
1996 - Powstaje Koalicja dla Puszczy Białowieskiej, skupiająca wiele czołowych organizacji ekologicznych. W lipcu Rada Ministrów powiększa Białowieski Park Narodowy o 5400 ha.
1997 - Rada Naukowa Białowieskiego Parku Narodowego występuje do premiera Cimoszewicza domagając się objęcia parkiem narodowym całej polskiej części Puszczy i przestrzegając, że zagładzie ulegają ostatnie fragmenty pierwotnego lasu niżowego w Europie.
1998 - Minister ogłasza tzw. "Kontrakt dla Puszczy Białowieskiej" obiecując objęcie całej Puszczy parkiem do końca 2000 roku i stworzenie dogodnych warunków dla rozwoju społeczności lokalnej. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wydaje Decyzję nr 48 (tzw. moratorium) obejmującą ochroną wszystkie puszczańskie starodrzewia i pojedyncze stare drzewa (w wieku powyżej 100 lat) znajdujące się poza obszarami ochrony.
1999 - Z budżetu Państwa przekazano na cele "Kontraktu dla Puszczy" 20 milionów złotych. W Białowieży powstaje biuro WWF zajmujące się projektem "Puszcza Białowieska", którego celem jest ochrona całej Puszczy i działania dla lokalnej społeczności.
2000 - Z budżetu Państwa przekazano na cele Kontraktu dalsze 10 milionów złotych.
Minister środowiska zostaje w Białowieży obrzucony jajkami przez kilkusetosobowy tłum okolicznych mieszkańców i leśników protestujących przeciw parkowi narodowemu.
2001 - Wobec sprzeciwów samorządów i zmiany Ustawy o ochronie przyrody Ministerstwo wycofuje się z obietnic objęcia całej Puszczy parkiem narodowym. Leśna Komisja Techniczno Gospodarcza wnioskuje zniesienie moratorium na cięcie stuletnich drzew. Wobec wystąpienia kornika drukarza, który zaatakował liczne świerki, leśnicy występują do ministra środowiska Antoniego Tokarczuka o zgodę na wycinanie stuletnich i starszych świerków oraz innych drzew, objętych moratorium. Minister wydaje taką zgodę na lata 2001 i 2002, co spotyka się z ostrą krytyką środowisk przyrodników i ochroniarzy. Zgodnie z zezwoleniami wydawanymi w ministerstwie, drwale przystepuja do wycinania nawet objetych moratorium swierkow, sosen i innych drzew zaatakowanych przez kornika a takze wywrotów i zlomów. Dzieje sie tak nawet w rezerwatach.
2002 - W kwietniu regionalna Gazeta Współczesna z Białegostoku informuje, za naszą stroną www, o wyciętym 300. letnim dębie, pomimo obowiązującego moratorium. Artykuł powoduje wydanie stanowiska przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Białymstoku, a ona lawinę listów protestujących przeciw stanowisku leśników i krytykę ze strony Głównego Konserwatora Przyrody. Minister postanawia powołać zespół ekspertów do spraw Puszczy. Polski Narodowy Komitet UNESCO-MAB podejmuje ponownie (po latach 90. kiedy to próby utworzenia rezerwatu biosfery przeciwstawiano potrzebie powiększenia parku narodowego) starania o utworzenie Rezerwatu Biosfery na całym obszarze polskiej części Puszczy Białowieskiej. Ponieważ w polskim prawie nie istnieje rezerwat biosfery, przyrodnicy są zaniepokojeni, że może to być unik przed faktyczną ochroną Puszczy.